thisplay.us

tentoonstelling / kunstenaar

Frédéric Robert Georges

Chromozoïds

”Het is geestig om te stellen dat Chromozoïds een vrijgegeven, inter-gouvernementeel, geheim kunst project uit de 21ste eeuw is, dat er naar streeft om duurzaam geluk voor de mensen te creëren. Het is een fictie die doet alsof Chromozoïds ons DNA op een creatieve manier hercodeert en zo werkt om onze aanvaarding van geluk te verbeteren. Dit zou waar kunnen zijn voor het hercoderen, aangezien deze beelden een sterke presence hebben, en ze, zoals ik zelf ervaar, me blijvend fascineren.

Chromozoïds zijn snapshots. Elk van deze beelden is gemaakt uit een stroom van vluchtige, ongecontroleerde realiteiten en vastgelegd met een klik. Ik begon ze te maken in december 2011 nadat ik aanvaard had om opnieuw mijn vooroordelen te herzien over wat een foto is en hoe ik een camera hanteer.

Ik zou graag wat geheimzinnigheid bewaren omtrent het creatie proces van de Chromozoïds, omdat ik ze op zichzelf wil laten bestaan in een onbepaalde plaats vrij van gelijk welk soort geheugen. Ze lijken misschien enkel maar afbeeldingen, een oppervlak, maar ik wil geloven dat hun ruwe natuur ontstaan uit spontaneïteit en hun esthetische kwaliteit ons helpen om ons opnieuw te verbinden, gracieus, met de diepere energielagen van ons zijn in een onbepaalde plaats, bevrijd van conditionering en woorden.”

Website: Chromozoïds

Frédéric Robert Georges

Na studies fotografie onder leiding van Hubert Grooteclaes, hoopt hij nieuwe wegen in te slaan en die tot uiting te laten komen in zijn werk. Verleid door de authentieke en originele relatie met de wereld van fotografen zoals Robert Frank, Ralph Gibson of Guy Bourdin, probeert hij eerst in hun voetspoor te treden. Gedurende een tijd zijn fotografie en kunst voor hem als zichten op het andere, een werktuig van contemplatie en manier om in contact te komen met wat rond hem bestaat, zowel een persoonlijk schrift als een uitdrukking van zijn verlangen om te delen. In zijn zoektocht naar buitengewone onderwerpen, wordt hij zich bewust dat de beelden en hun onderwerpen een eigen leven hebben en naar niets anders leiden dan naar zijn eigen subjectiviteit, naar zijn eigen ‘zijn’. Zo is elke beeld, elke creatie een tussenkomst, een bevraging en een ontdekking van zijn eigen innerlijk leven.
Zou deze meest innerlijke realiteit niet dicht bij onze ‘betrouwbare natuur’ staan, wat de oosterse tradities aanduiden met ‘het natuurlijke’?

Frédéric Robert Georges is het pseudoniem van Frédéric Remouchamps. Hij is één van de vier auteurs van het tweede manifest van het arealisme.

Contact: frederic (at) thisplay (dot) us